Hayatımda ilk kez hem karşı tarafı bu kadar seviyorum hem de bu kadar üzülüyorum. Her gün kavga,her gün bir stres. İçim kaldırmıyor artık. Gitmem gerektiğini hissediyorum daha önemlisi biliyorum ama yapacak cesaretim yok,dizlerim tutmuyorken ona doğru koşuyorum. Hastalıklı bir ilişki bu. Canımı yakıyor. Hem sevip hem de ölümüne nefret ediyorum. Kurtulmam gerek farkındayım ama bile bile ona yürüyorum bu sefer elimde değil. Beni yormaktan öte bir ilişki, beni bitiriyor. Hayat enerjimi alıp götürüyor ve benim yapma yeter dicek cesaretim yok.
